Na czym polega Rekomendacja S KNF?

Rekomendacja S jest jedną z wytycznych, jakie zostały wprowadzone w życie przez Komisję Nadzoru Finansowego. Tak jak pozostałe te akty, Rekomendacja S ma na celu usprawnienie i zwiększenie poziomu bezpieczeństwa działalności banków – zarówno z punktu samych instytucji finansowych, jak i zainteresowanych konsumentów.

Sam dokument został po raz pierwszy opublikowany już w 2006 roku, lecz 7 lat później, w roku 2013, został zmieniony i znowelizowany.

Kredyty walutowe
Rekomendacja S wprowadziła w życie zasadę zgodności waluty dochodów z walutą finansowania kredytu. Oznacza to, że osoby zarabiające większą część lub nawet całość swych w złotówkach, nie uzyskają kredytu w zagranicznej walucie, a ci, którzy zarabiają we frankach lub euro, nie otrzymają od banku kredytu w polskim złotym. Nowelizacja Rekomendacji S ustanowiła także, iż osoby zaciągające kredyt walutowy nie będą mogły przeznaczać na comiesięczne raty więcej niż 42% własnych przychodów. Co istotne, do wartości tej wliczane są także wszystkie inne zaciągnięte już przez danego konsumenta zobowiązania, np. pożyczki na raty.

Maksymalny wiek kredytobiorcy
Kolejną zmianą, jaka weszła w życie wraz z nową Rekomendacją S, jest uregulowania ustaleń dotyczących maksymalnego wieku kredytobiorcy oraz górnej granicy łącznego czasu spłaty zobowiązania, jaki banki mają obowiązek przyjąć w chwili ustalania zdolności kredytowej danego klienta. W świetle obecnie obowiązujących ustaleń banki powinny przyjmować maksymalny okres spłaty kredytu w długości nie większej, niż 25 lat. Wszystkie instytucje, które wydłużają ten okres np. do 30 lub 35 lat, mają obowiązek wyegzekwowania od konsumenta dodatkowego zabezpieczenia, np. w postaci wykupionej polisy. 

Wkład własny 
Na mocy Rekomendacji S banki już od 2014 roku mają obowiązek wymagać odpowiednio wysokiego wkładu własnego, czyli materialnie zabezpieczonego udziału klienta w inwestycji kredytowej finansowanej przez bank. Wysokość wymaganego przez banki wkładu własnego w 2014 wynosiła 5% kwoty kredytu, w 2015 roku – 10%, w 2016 roku – 15%, a od 2017 roku wynosi ona aż 20% całkowitej wartości inwestycji. Warto jednak zauważyć, iż w większości banków wciąż dostępne są oferty na zakup nieruchomości przy minimalnym wkładzie własnym wynoszącym 10% – o ile kwota brakująca do tzw. „bezpiecznego pułapu” zostanie dodatkowo doubezpieczona np. wykupioną polisą. Możemy skorzystać także z pomocy w formie kredytu na wkład własny.

Klucz za dług
Według Rekomendacji S, klucz za dług jest zabezpieczeniem kredytu. Umożliwia kredytobiorcy będącemu osobą fizyczną, przeniesienie własności nieruchomości mieszkalnej na bank. W ten sposób bank może zwolnić nas z zaciągniętego długu w postaci kredytu hipotecznego. Dostępne oferty są zróżnicowane i dotyczą zarówno oprocentowania stałego, jak i zmiennego. Jeśli jednak kwota, którą bank uzyska ze sprzedaży nieruchomości nie jest wystarczająca i nie pokryje długu, zostaje on umorzony w określonej części. Obecnie możliwość ta pozostaje czysto teoretyczna ze względu na brak zainteresowania i niewprowadzanie jej przez banki.

Przy badaniu zdolności kredytowej potencjalnego kredytobiorcy, kredytodawca może uwzględniać wysokość raty na podstawie oszacowanych przez bank dopłat udzielanych na podstawie programu rządowego.