Do fizjoterapeuty zazwyczaj pacjenta kieruje lekarz. Na to, ile zarabia fizjoterapeuta ma wpływ również to, gdzie pracuje. Specjaliści w dziedzinie fizjoterapii pracują między innymi w sanatoriach i przychodniach. Sprawdzamy, ile zarabia fizjoterapeuta.

Autor: Sandra Tessmer
Dodano: 10.09.2019
Udostępnij:

Ile zarabia fizjoterapeuta?

Fizjoterapeuci pomagają odzyskać kondycję fizyczną osobom wymagającym rekonwalescencji. Trafiają do nich sportowcy z urazami, seniorzy oraz ofiary wypadków samochodowych. Praca fizjoterapeuty jest ciężka i wymaga dużej dyspozycyjności.

Fizjoterapeuta – zarobki

Z pewnością interesująca dla potencjalnych kandydatów na to stanowisko jest również kwestia tego, ile zarabia fizjoterapeuta w Polsce. Otóż średnia pensja w tym zawodzie wynosi ok. 1800 złotych netto. Z kolei 25% przedstawicieli tego zawody zarabia ponad 2100 złotych netto – są to najwyższe pensje.

Najniższe zarobki obejmują 25% fizjoterapeutów i wynoszą średnio 1600 złotych netto. Według danych statystycznych fizjoterapeuci największe pensje uzyskują w województwie mazowieckim, gdzie zarabiają średnio ok. 2000 złotych netto, pomorskim (ok. 1800 złotych netto) oraz małopolskim – ok. 1750 złotych netto.

Najniższe natomiast w województwie wielkopolskim, świętokrzyskim oraz kujawsko-pomorskim (ok. 1700 złotych netto), a także w lubelskim (ok. 1630 złotych netto) i podkarpackim, gdzie fizjoterapeuci zarabiają ok. 1600 złotych netto.

Najwięcej zarabiają fizjoterapeuci pracujący w Warszawie (średnio 2035 złotych netto), Częstochowie (średnio 1900 złotych netto) oraz Krakowa (ok. 1880 złotych netto).

Czym się różni masażysta od fizjoterapeuty?

Powinniśmy uświadomić sobie, że masażysta to zupełnie inna profesja niż zawód fizjoterapeuty. Podstawową różnicą są wymagania w edukacji,  by zostać masażystą wystarczy ukończyć 2-letnią szkołę policealną oraz zdać państwowy egzamin centralny.

By zdobyć zawód fizjoterapeuty wymagane jest ukończenie studiów wyższych, najpierw licencjat (3 lata) a następnie studia magisterskie. Już na pierwszy rzut oka widać, że fizjoterapeuci podczas swojego kształcenia  zdobywają o wiele bardziej rozległą wiedzę , a masażyści natomiast ćwiczą i dokształcają konkretne techniki masażu.

Masażyści również biorą czynny udział w rehabilitacji pacjenta, ale ich głównym narzędziem pracy jest masaż. Fizjoterapeuci wykorzystują wiele zróżnicowanych metod by przywrócić pacjenta do pełnej bądź częściowej sprawności, przy ich wyborze kierują się zdobytą wiedza z zakresu anatomii, biologii i fizjologii. Zdarza się, że masażysta posiada certyfikat ukończenia kursu z zakresu terapii manualnej, ale arsenał wyuczonych technik jest dużo bardziej uboższy niż u wykształconych fizjoterapeutów.

Fizjoterapeuci również potrafią wykonywać masaże, różni się zakres stosowanych technik oraz podejście do pacjenta. Materiał realizowany podczas studiowania fizjoterapii pojawia się również w szkołach masażu.

Pacjenci często zastanawiają się nad tym z czyich usług skorzystać. Najlepiej przemyśleć na spokojnie w jakim celu chcemy udać się do gabinetu jednego bądź drugiego specjalisty.  Jeśli poszukujemy wsparcia, by powrócić do sprawności po urazie fizycznym najlepiej wybrać fizjoterapeutę, natomiast w celu redukcji napięcia czy zmniejszenia stresu warto skorzystać z zabiegów masażysty.

Jak zostać fizjoterapeutą?

Fizjoterapia jest samodzielnym zawodem medycznym. Do wykonywania tego zawodu przygotowują studia wyższe na kierunku fizjoterapia. Do niedawna, ze względu na brak uregulowań prawnych, usługi fizjoterapeutyczne mógł świadczyć każdy, nawet jeśli nie posiadał kierunkowego wykształcenia. 26 października 2015r.

Aktualnie do wykonywania zawodu fizjoterapeuty potrzebne jest specjalne wykształcenie, zdobyte w czasie studiów wyższych.

Kto może zostać fizjoterapeutą?

Zgodnie z prawem fizjoterapeutą może zostać osoba, która:

  1. posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
  2. posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu fizjoterapeuty;
  3. wykazuje znajomość języka polskiego w stopniu wystarczającym do wykonywania zawodu fizjoterapeuty;
  4. wykazuje nienaganną postawę etyczną;
  5. posiada dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający kwalifikacje zawodowe.

Kwalifikacje spełnia osoba, która:

  1. rozpoczęła po dniu 31 grudnia 1997 r. studia wyższe na kierunku fizjoterapia zgodnie ze standardami kształcenia określonymi w odrębnych przepisach i uzyskała tytuł licencjata lub magistra na tym kierunku;
  2. rozpoczęła przed dniem 1 stycznia 1998 r. studia wyższe na kierunku rehabilitacja ruchowa i uzyskała tytuł magistra na tym kierunku;
  3. rozpoczęła przed dniem 1 stycznia 1998 r. studia wyższe w Akademii Wychowania Fizycznego i uzyskała tytuł magistra oraz ukończyła specjalizację I lub II stopnia w dziedzinie rehabilitacji ruchowej;
  4. rozpoczęła przed dniem 1 stycznia 1980 r. studia wyższe na kierunku wychowanie fizyczne i uzyskała tytuł magistra na tym kierunku oraz ukończyła w ramach studiów dwuletnią specjalizację z zakresu gimnastyki leczniczej lub rehabilitacji ruchowej potwierdzoną legitymacją instruktora rehabilitacji ruchowej lub gimnastyki leczniczej;
  5. rozpoczęła przed dniem 1 stycznia 1980 r. studia wyższe na kierunku wychowanie fizyczne i uzyskała tytuł magistra na tym kierunku oraz ukończyła 3– miesięczny kurs specjalizacyjny z rehabilitacji zgodnie z przepisami Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Sportu;
  6. ukończyła przed dniem wejścia w życie ustawy szkołę policealną publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskała tytuł zawodowy technik fizjoterapii.

Prawo wykonywania zawodu fizjoterapeuty nadaje Krajowa Rada Fizjoterapeutów i na podstawie tej decyzji dokonuje wpisu Krajowym Rejestrze Fizjoterapeutów.

Studia na kierunku fizjoterapii

Kierunek przygotowujący fizjoterapeutów można ukończyć zarówno na uczelniach publicznych, jak i niepublicznych. Można ukończyć naukę z tytułem licencjata lub magistra. To zależy wyłącznie od zamierzeń osoby podejmującej studia.

Student nabywa wiedzę m.in. w zakresie anatomii prawidłowa człowieka, kinezyterapii, terapii  manualnej, fizykoterapii, masażu leczniczego, fizjoterapii ogólnej, fizjoterapii klinicznej, psychologii, metod specjalnych fizjoterapii, aktywności ruchowej adaptacyjnej, sportu osób niepełnosprawnych.

Fizjoterapeuci specjalizują się w określonych kierunkach. Dostępne specjalności to:

Na studiach, oprócz wiedzy teoretycznej, zdobywa się też umiejętności praktyczne. Studenci odbywają praktyki zawodowe w szpitalach, przychodniach, klinikach, ośrodkach rehabilitacyjnych, czy szkołach.

Obowiązkowy system doszkalania się fizjoterapeutów

W pracy fizjoterapeuty bardzo ważne jest ciągłe i systematyczne poszerzanie i aktualizowanie wiedzy. Obecnie obowiązek ustawicznego kształcenia wynika z zapisów ustawy. Fizjoterapeuta może spełniać to zadanie w ramach kształcenia podyplomowego, do którego zalicza się szkolenie specjalizacyjne, kurs dokształcający oraz samokształcenie.

Szkolenie specjalizacyjne zakończone jest nadaniem tytułu specjalisty w określonej dziedzinie fizjoterapii lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia. Kurs dokształcający ma na celu pogłębienie i aktualizację wiedzy i umiejętności zawodowych fizjoterapeuty.

Samokształcenie musi być odpowiednio udokumentowane. Do tego rodzaju dokształcania zalicza się:

Rodzaje samokształcenia

  1. Udział w posiedzeniach szkoleniowych i kursach towarzystwa naukowego, stowarzyszenia zawodowego lub samorządu zawodowego,
  2. Udział w warsztatach szkoleniowych i innych formach szkoleń organizowanych przez pracodawców,
  3. Udział w internetowych programach edukacyjnych,
  4. Udział w kongresach, zjazdach, konferencjach lub sympozjach naukowych,
  5. Przygotowanie i wygłoszenie referatu na posiedzeniu szkoleniowym towarzystwa naukowego, stowarzyszenia zawodowego lub przedstawienie komunikatu albo plakatu na tym posiedzeniu,
  6. Przygotowanie i wygłoszenie referatu na kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym lub przedstawienie komunikatu albo plakatu,
  7. Indywidualną prenumeratę fachowego czasopisma medycznego indeksowanego przez filadelfijski Instytut Informacji Naukowej lub Index Copernicus,
  8. Przygotowanie rozprawy doktorskiej lub habilitacyjnej,

Oprócz tego fizjoterapeuta może udokumentować swoje samokształcenie przez opublikowanie książki w odpowiedniej tematyce. Może być również jej współautorem. Z jakiego zakresy powinny być to publikacje?

  1. książki naukowe,
  2. książki popularnonaukowe,
  3. artykuł naukowy oryginalny,
  4. artykuł o charakterze poglądowym, rozdział w książce naukowej lub popularnonaukowej,
  5. artykuł popularnonaukowy, program multimedialny lub komunikat z badań naukowych,
  6. tłumaczenie książki lub artykułu naukowego lub popularnonaukowego.

Najbardziej popularnymi rodzajami publikacji są książki naukowe i popularnonaukowe. Wiele osób, by podnieść swoje kwalifikacje zawodowe, decyduje się na publikowanie artykułów oraz programów multimedialnych, jeśli posiadają odpowiednie umiejętności. Coraz bardziej popularne są również tłumaczenia znanych dzieł na inne języki.

Kim jest technik fizjoterapii

Osoby z takim wykształceniem zajmują się planowaniem i prowadzeniem zajęć fizycznych, ale wykonują także zabiegi z zakresu kinezyterapii, fizykoterapii, balneoterapii i masażu leczniczego, w celu zahamowania i likwidacji procesu chorobowego, kompensacji lub restytucji ubytków czynnościowych organizmu albo adaptacji ustroju do nowych warunków w wypadku utraty części ciała bądź jej uszkodzenia.

Technik fizjoterapeuta jest przede wszystkim uprawniony do mniejszej ilości wykonywanych zabiegów niż fizjoterapeuta po studiach wyższych. Bardzo często są oni zatrudniani w gabinetach do obsługi maszyn lub pracują w swoich gabinetach, bardzo często jako masażyści i rehabilitanci.

Własna działalność – jak otworzyć własny gabinet?

Obecnie powstaje coraz więcej ośrodków rehabilitacji i gabinetów fizjoterapii. Nasze społeczeństwo się starzeje, a siedzący tryb życia i brak aktywności ruchowej sprawia, że coraz więcej z nas staje wcześniej lub później u drzwi gabinetu rehabilitacji. Dzięki postępowi technologicznemu rehabilitacja została również zauważona przez lekarzy i pacjentów jako znaczące wsparcie leczenia farmakologicznego i operacyjnego.

Kontrakt z NFZ czy działalność komercyjna?

Na samym początku warto sobie odpowiedzieć na pytanie, czy otwieramy gabinet w pełni komercyjny, czy chcemy podpisać kontrakt z NFZ. Zawarcie umowy z NFZ wymaga bowiem dopasowania się do szczegółowych wytycznych odnośnie urządzenia lokalu, czasu pracy, oferowanych zabiegów i wyposażenia gabinetu rehabilitacji. Spełnienie tych wymagań nie jest niestety równoznaczne z otrzymaniem kontraktu, do którego startuje dużo więcej ośrodków rehabilitacyjnych niż fundusz może sfinansować.

A jakie korzyści mamy ze współpracy z NFZ? Przede wszystkim większe grono pacjentów, gdyż nie wszyscy są w stanie pozwolić sobie na odpłatne rehabilitację. Poza tym placówki rehabilitacyjne współpracujące z Funduszem wydają się pacjentom pewne i bezpieczne. Innym rozwiązaniem jest otwarcie gabinetu prywatnego. Dużym plusem jest tu możliwość wyposażenia swojego gabinetu w sprzęt i urządzenia rehabilitacyjne, które nam odpowiadają i zaspokajają potrzeby i oczekiwania pacjentów.

Powinny to być wtedy nowoczesne urządzenia, które obecnie przyciągają pacjentów ze względu na swą skuteczność leczenia, a które nie pojawiają się w placówkach objętych kontraktem z NFZ. Do takich urządzeń należą np:

  1. aparat do terapii falą uderzeniową,
  2. laser wysokoenergetyczny,
  3. diatermie do terapii Tecar,
  4. urządzenia do terapii FMS.

Nakłady finansowe poniesione na urządzenia na otwarcie gabinetu będą na pewno nieco większe, ale nie musimy tutaj dostosowywać się do wymagań NFZ, których spełnienie również powoduje powstanie kosztów oraz niejednokrotnie zmusza nas do zakupu urządzeń, których nie planujemy wykorzystywać w naszej pracy.

Wymagania NFZ dotyczące placówek

Żeby nawiązać współpracę z płatnikiem, jakim jest NFZ, należy spełnić określone warunki lokalowe. Bez nich nie mamy szans na nawiązanie współpracy z płatnikiem, a nawet po ich spełnieniu nasz wniosek może zostać odrzucony.

§

PODSTAWA PRAWNA

Każda przychodnia rehabilitacyjna czy gabinet fizjoterapii musi świadczyć swe usługi wyłącznie za pomocą wyrobów medycznych spełniających wymagania określone w ustawie o wyrobach medycznych (ustawa z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 107, poz. 679 oraz z 2011 r. Nr 102, poz. 586 i Nr 113, poz. 657). Wszystkie wyroby medyczne powinny posiadać odpowiednie Certyfikaty oraz zostać zgłoszone do Prezesa Urzędu Regulacji Leków i Wyrobów Medycznych.

Przyjrzyjmy się zatem, jakie dokładnie wymogi lokalowe należy spełnić, jeśli zamierzamy nawiązać kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia:

  1. Przy wejściu do obiektu znajdują się dojazdy oraz dojścia dla pacjentów niepełnosprawnych;
  2. W węzłach sanitarnych dla znajdują się poręcze i uchwyty;
  3. W obiekcie znajduje się co najmniej jedno pomieszczenie higieniczno-sanitarne osób niepełnosprawnych;
  4. Gdy gabinet jest na piętrze, lub jest to placówka wielofunkcyjna, w budynku musi znajdować się winda.

Gabinet fizjoterapii może znajdować się w budynku o innym przeznaczeniu lub w lokalu mieszkalnym pod warunkiem wyodrębnienia tego pomieszczenia od pomieszczeń innych użytkowników lub o innym przeznaczeniu.

W pomieszczeniach podmiotów wykonujących działalność leczniczą musi zostać wydzielone co najmniej jedno pomieszczenie lub miejsce do składowania bielizny czystej, oddzielne do składowania bielizny brudnej oraz oddzielne pomieszczenie lub miejsce na odpady. Jakie jeszcze warunki musimy spełnić?

  1. Meble oraz podłogi w gabinecie rehabilitacji muszą być wykonane z materiałów umożliwiających ich mycie i dezynfekcję;
  2. W każdym pomieszczeniu, w którym wykonywane są badania lub zabiegi powinna być co najmniej jedna umywalka z ciepłą i zimną wodą wyposażona w dozownik z mydłem w płynie, dozownik ze środkiem dezynfekcyjnym, pojemnik z jednorazowymi ręcznikami oraz pojemnik na zużyte ręczniki.
  3. Sala kinezyterapii musi być odrębnym pomieszczeniem, jak również gabinet masażu. Pacjentom należy zapewnić intymność podczas zabiegów fizjoterapii, chociażby za pomocą ustawienia parawanów medycznych;
  4. Oddzielnych pomieszczeń lub boksów wymagają również diatermie krótkofalowe i mikrofalowe oraz lasery terapeutyczne, by zabezpieczyć ich szkodliwe działanie na otoczenie;
  5. Miejsca, w których pracują aparaty do elektroterapii oraz urządzenia do światłolecznictwa muszą być wydzielone ściankami lub parawanami medycznymi o wysokości min. 2 metry;
  6. Pomieszczenia z wannami do hydroterapii muszą być usytuowane na parterze budynku, tuż nad przestrzenią instalacyjną, w innym przypadku należy zapewnić skuteczną izolację przeciwwilgociową oraz wentylację;
  7. Wszystkie pomieszczenia, w których wykonuje się zbiegi rehabilitacji muszą być przystosowane do korzystania przez osoby niepełnosprawne.

Jaki jest czas pracy w placówce NFZ?

Gabinet, zakład rehabilitacji lub fizjoterapii realizujący zabiegi w ramach gwarantowanych świadczeń zdrowotnych powinien być czynny co najmniej 5 dni w tygodniu, nie krócej niż 5 godzin dziennie bez przerwy, w tym co najmniej 2 dni w przedziale czasowym od 13.00 do 18.00.

Placówka NFZ – obowiązkowe zabiegi

Wymagany zakres wykonywanych zabiegów fizykoterapeutycznych:

  1. elektroterapia,
  2. światłolecznictwo,
  3. leczenie zmiennym polem elektromagnetycznym i magnetycznym,
  4. ultradźwięki,
  5. laseroterapia.

 Wymagany zakres zabiegów kinezyterapeutycznych:

  1. ćwiczenia bierne,
  2. czynno-bierne,
  3. wspomagane,
  4. pionizacja,
  5. ćwiczenia różne: czynne w odciążeniu, czynne w odciążeniu z oporem, czynne wolne, czynne z oporem, izometryczne,
  6. nauka czynności lokomocyjnych,
  7. zabiegi z użyciem wyciągów

Wyposażenie do zabiegów kinezyterapeutycznych:

  1. wyposażenie sali: stół rehabilitacyjny, drabinki rehabilitacyjne, materace gimnastyczne;
  2. rotory do ćwiczeń kończyn górnych i dolnych;
  3. UGUL lub inny system spełniający jego rolę;
  4. stół lub tablica do ćwiczeń manualnych ręki.

Wyposażenie do zabiegów fizykoterapeutycznych:

  1. zestaw do elektroterapii z osprzętem,
  2. aparaty wykorzystujące prąd stały oraz impulsowy małej i średniej częstotliwości;
  3. lampa IR lub IR/UV;
  4. zestaw do magnetoterapii;
  5. zestaw do ultradźwięków;
  6. zestaw do biostymulacji laserowej.

alt

Prywatny gabinet fizjoterapii

Podczas gdy oczekiwanie na zabiegi rehabilitacji na NFZ w naszym kraju trwa naprawdę długo, również gabinety prywatne przyciągają rzesze pacjentów. Kluczem do sukcesu jest dobór odpowiednich specjalistów oraz najwyższej klasy urządzeń oferujących nowe najskuteczniejsze metody terapii.

Najprostszy gabinet nie wymaga dużej powierzchni. Wystarczy pomieszczenie, w którym zmieści się stół do terapii, stoliki z urządzeniami do fizjoterapii, dodatkowo łazienka, toaleta i przebieralnia. Gdy dysponujemy większą przestrzenią, możemy sobie również pozwolić na salę do kinezyterapii, sprzęt fitness, wirówki do hydroterapii itp.

Dogodna lokalizacja, parking, przytulne wnętrza, miła obsługa, profesjonalni pracownicy, nowoczesny sprzęt do rehabilitacji, strona internetowa oraz możliwość rejestracji online. Reklama to bardzo ważny temat, jeśli chcemy się przebić.

Od czego zacząć?

Na początek warto przeprowadzić badanie rynku, by określić, gdzie będzie największy popyt na nasze usługi. Takie rozeznanie warto wykonać również jeśli chodzi o wykonywane zabiegi i ich ceny u konkurencji. Warto w swej ofercie mieć coś więcej niż standardowy aparat do elektroterapii, czy kabina UGUL.

Można pomyśleć o edukacji pacjentów, czyli, przykładowo możemy pozwolić sobie na umieszczenie w poczekalni tablic informacyjnych, ulotek z opisem oferowanych usług i zasadami działania poszczególnych terapii. Takie informacje powinny się też znaleźć na stronie internetowej gabinetu.

Tam umieszczamy również zdjęcia gabinetu od wewnątrz, mapę z informacjami ułatwiającymi dotarcie do gabinetu, opis kadry wykonującej zabiegi itp. Karty lojalnościowe, zniżki dla stałych pacjentów to tylko niektóre z pomysłów, by zatrzymać u siebie klienta, który już do nas trafi.

Własny gabinet – sprawy formalne

Oczywiste jest, że musimy mieć założoną działalność gospodarczą. Gabinet fizjoterapii musi zostać wpisany do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. By to mogło nastąpić, musimy spełnić szereg wymagać, m.in.:

  1. posiadanie pomieszczenia spełniającego wymogi Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz.U.2012.739), potwierdzonego przez postanowienie właściwej ze względu na miejsce wykonywania świadczeń Państwowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej,
  2. stosowanie wyrobów odpowiadające wymaganiom ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 107, poz. 679 oraz z 2011 r. Nr 102, poz. 586 i Nr 113, poz. 657);
  3. posiadanie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawartego na podstawie Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz.U.2011.293.1729),
  4. udzielanie świadczeń zdrowotnych przez osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje do udzielania odpowiednich świadczeń.

Spełnienie tych wymogów pozwoli na założenie swojego gabinetu. Jest to zdecydowanie łatwiejsze niż podpisanie kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia, jednak ciężej będzie nam zdobyć klientów.

Podsumowanie

Fizjoterapeuta wykonuje zabiegi na pacjentach, którzy mają różnego rodzaju problemy ze zdrowiem. Używa do tego wielu metod. Choć ludziom fizjoterapeuta często kojarzy się z masażem za pomocą rąk, wachlarz rodzajów fizjoterapii jest znacznie większy.

Oceń:
1 Gwiazdka2 Gwiazdki3 Gwiazdki4 Gwiazdki5 Gwiazdek
Średnia: 0 / 5, łącznie 0 ocen
Komentarze