Lichwa w Biblii

Usura to po łacinie lichwa. Kiedyś słowo usura oznaczało sumę procentu od sumy pożyczonej wypłacanego wierzycielowi za pożyczone pieniądze. Na początku, chrześcijańska Europa określała lichwą udzielanie pożyczek na procent. Z czasem uznano to za grzech, za który groziła nawet ekskomunika.

W trzech księgach Starego Testamentu pożyczki na procent uznaje się za niemoralne. Jest tam mowa o tym, iż tego typu świadczenia bez względu na to, komu są udzielane (bliskim czy obcym), traktuje się jako występne i nieszlachetne. Podobne zapisy znajdziemy także w księdze Proroctw Ezechiela oraz w Nowym Testamencie. W Biblii odnaleźć można wiele cytatów, z których jasno wynika, że lichwiarstwo nie przystoi dobrze prowadzącemu się człowiekowi (zwłaszcza chrześcijaninowi).

Cytat ten jasno zarysowuje to, w jaki sposób powinna odbywać się pomoc ubogim i potrzebującym. Według tegoż tekstu, pochodzącego z biblijnej Księgi Wyjścia, pomoc ta ma być uczciwa i bezinteresowna. Oznacza to, iż osoba udzielająca pożyczki nie musi, a wręcz nie powinna naliczać od sumy kredytu odsetek. Kredytodawca winien kierować się dobrem innych, nie skupiać wyłącznie na własnym zysku, chęci wzbogacenia się. Fragment księgi zawiera również nakaz, który mówi o tym, by potencjalny pożyczkodawca nie postępował wobec bliźniego w potrzebie niczym lichwiarz, wykorzystujący ludzkie nieszczęście dla własnej uciechy i powiększenia dóbr.

Podobnie sprawa ta przedstawiona została w powyższych dwóch fragmentach świętej księgi – tym, pochodzącym z Księgi Kapłańskiej oraz tym, który znaleźć można w Księdze Powtórzonego Prawa. Jasno wyznaczają one zasady, którymi należy się kierować w przypadku udzielania wsparcia bliźnim. Pieniądze na procent, lichwa, odsetki postrzegane są w tychże zapisach jako haniebne i nikczemne. Według Biblii, biednym należy udzielić schronienia, przyjąć ich pod własny dach, karmić i poić, opiekować się nimi. W zamian za tę pomoc nie oczekiwać żadnej zapłaty. Wynagrodzeniem dla człowieka prawego, który postępuje zgodnie ze słowami świętej księgi, ma być boskie błogosławieństwo.

Ewangelia według św. Łukasza zachęca do tego, aby nawet do nieprzyjaciół swoich odnosić się z miłością. Apostoł nakłania do altruizmu, do ofiarnego dzielenia się dobrem, również tym materialnym. Zaznacza, że Bóg, który jest dobry również dla niewdzięcznych i złych, sowicie ich wynagrodzi.

Lichwie sprzeciwiali się nie tylko apostołowie, ale również święci tacy jak: Klemens z Aleksandrii, Grzegorz z Nyssy czy Jan Chryzostom Pasek. Żyjąc zgodnie z boskim przykazem, dawali oni wyraz temu, iż haniebnym jest każde, nawet najmniejsze działanie na niekorzyść bliźniego, czyniące mu krzywdę, a podyktowane egoizmem. 

Źródło:

https://biblia.deon.pl/