Misselling – co to jest?

Misselling to sprzedaż produktów finansowych, które nie są dobrane do potrzeb klienta. Pod tym pojęciem kryją się także zachowania oraz działania, które możemy określić jako celowe wprowadzenie w błąd. Jako książkowy przykład missellingu możemy przytoczyć sytuację, w której klient jest zachęcany do zakupu niepotrzebnego ubezpieczenia na życie. W tym wypadku instytucja finansowa dba głównie o swój interes podwyższając koszt zaciągniętego zobowiązania, którym może być kredyt.

Kolejnym przykładem może być sprzedaż kredytów hipotecznych zaciąganych we frankach szwajcarskich. Klienci zostali narażeni na niepotrzebne ryzyko, a wielu z nich poniosło straty w związku z zaciągniętym zobowiązaniem. Polisolokata również uważana jest za formę missellingu. Oferowana polisa miała być ubezpieczeniem, ale osoby, które skorzystały z tej oferty nie były informowane o ogromnych kosztach związanych z likwidacją.

Misselling nie ogranicza się wyłącznie do podanych wcześniej przykładów działań. Tym mianem możemy określić wiele praktyk stosowanych przez instytucje finansowe. Sprawdźmy, które z nich są najczęściej występującymi formami missellingu.

Definicja missellingu określa to pojęcie jako działania, które są zamierzone i systematyczne. Może być to również wprowadzanie produktów, które przyniosą firmie duży zysk, ale nie są one dopasowane do oczekiwań i potrzeb konsumentów.

Prawo polskie mówi o tym, że misselling jest praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów. Sprawdźmy, który artykuł reguluje taką formę praktyk.

Jeśli instytucja lub przedsiębiorca złamie zakaz missellingu grozi mu kara w wysokości do 10 % obrotu w poprzedzającym rozstrzygnięcie sprawy roku. Egzekwowana jest przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Jeśli chcemy złożyć zawiadomienie o podejrzeniu missellingu należy w tym celu sporządzić odpowiedni wniosek, a następnie wysłać go na adres Urzędu.

Jeżeli jednak chcemy skorzystać z infolinii możemy zadzwonić pod numer 801 440 220 lub 22 290 89 16. Należy pamiętać, że wniosek musi zawierać nasze dane. Oznacza to, że anonimowe zgłoszenia do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie są możliwe.

Chwilówki bardzo często kojarzone są z nieetycznymi praktykami, dodatkowymi opłatami i ukrytymi kosztami, które w późniejszym czasie okazują się na tyle duże, że mogą być niemożliwe do spłacenia. W rzeczywistości taka forma pożyczek jest regulowana przez prawo polskie. Dzięki Ustawie antylichwiarskiej czyli Ustawie o Nadzorze nad Rynkiem Finansowym każda wiarygodna musi poinformować swojego klienta o całkowitym koszcie zobowiązania. Musi to nastąpić jeszcze przed podpisaniem umowy pożyczkowej.

Mimo ustawy możemy spotkać się z firmami, które nie są godne naszego zaufania. Aby uniknąć potencjalnych kłopotów należy dokładnie zweryfikować firmę pożyczkową, w której chcemy zaciągnąć zobowiązanie. W tym celu możemy skorzystać z rankingu pożyczek pozabankowych. Dzięki takiej analizie mamy pewność, że zostaniemy poinformowani o wszystkich kosztach, które wiążą się z pożyczką i nie narazimy się na niemożliwe do spłacenia kwoty całkowite.

Aby uniknąć ewentualnego oszustwa w pierwszej kolejności należy sprawdzić, które kroki mogą nam w tym pomóc. Sprawdźmy co zrobić aby zminimalizować ryzyko potencjalnych kłopotów, a także na jakie działania musimy zwrócić szczególną uwagę.

Najważniejszym czynnikiem, który pozwoli nam na uniknięcie missellingu jest brak pośpiechu. Dokładna analiza, zdobywanie informacji i rzetelne czytanie dokumentów mogą nam pomóc, a niewiedza z pewnością zaszkodzić.