Renta socjalna jest jednym ze świadczeń społecznych, jakie państwo polskie gwarantuje swym obywatelom. Sprawdź, komu i w jakich przypadkach przysługuje prawo do otrzymania renty oraz jaka jest jej wysokość w bieżącym roku.

Autor: Halszka Gronek
Dodano: 02.02.2019
Udostępnij:

Spis treści

1. Co to jest renta socjalna?
2. Podstawa prawna.
3. Komu przysługuje renta socjalna?
4. Jak otrzymać rentę?
5. Wymagane dokumenty.
6. Ile wynosi renta socjalna – 2019?
7. Renta socjalna a praca.
8. Podsumowanie. 

 

CO TO JEST RENTA SOCJALNA?

Renta socjalna jest specjalnym świadczeniem pieniężnym wypłacanym na rzecz osób, które ze względu na swój stan zdrowia są niezdolne do podjęcia lub kontynuowania pracy zarobkowej.

Wypłacaniem renty zajmuje się Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a instytucjami pośredniczącymi i udzielającymi wskazówek m.in. co do zgromadzenia niezbędnych dokumentów są lokalne ośrodki pomocy społecznej. Urzędy te nazywane są skrótowo MOPS-em lub GOPS-em (odpowiednio dla gminy miejskiej i wiejskiej).

Aby dostać rentę socjalną, należy być pełnoletnim mieszkańcem Polski i posiadać ważne orzeczenie lekarskie o całkowitej niezdolności do pracy – albo stałe, albo czasowe.

Co istotne, renta socjalna przysługuje wtedy, gdy niezdolność do pracy powstała w wyniku choroby lub wypadku nabytego przed ukończeniem przez osobę pobierającą świadczenie 18. roku życia, w trakcie pobierania przez nią nauki (do 25. roku życia), a także w czasie jej studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej.

 

PODSTAWA PRAWNA

Podstawowym i najważniejszym aktem prawnym, jaki reguluje kwestie przyznawania i wypłacania renty socjalnej, jest Ustawa z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej. Znowelizowaną treść tego dokumentu znaleźć można  w Dzienniku ustaw z 2003 roku o numerze 135, pod pozycją 1268.

Podstawowe kwestie związane z przyznawaniem i wypłacaniem renty socjalnej zostały uregulowane następująco:

§

PODSTAWA PRAWNA

Ustawa z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej

Art. 4

1. Renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało:

  • przed ukończeniem 18 roku życia;
  • w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej – przed ukończeniem 25 roku życia;
  • w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej.

2. Osobie, która spełnia warunki określone w ust. 1, przysługuje:

  • renta socjalna stała – jeżeli całkowita niezdolność do pracy jest trwała;
  • renta socjalna okresowa – jeżeli całkowita niezdolność do pracy jest
    okresowa.

3. Renta socjalna okresowa przysługuje przez okres wskazany w decyzji jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej „Zakładem”.

Sposób zgłaszania wniosku o przyznanie renty socjalnej oraz spis wszystkich związanych z tym dokumentów i formalności określa natomiast Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26. września 2003 r. w sprawie przyznawania renty socjalnej.

 

KOMU PRZYSŁUGUJE RENTA SOCJALNA?

Renta socjalna dedykowana jest tym osobom, które nie wypracowały w swym życiu całego okresu składkowego z powodu wczesnej utraty zdrowia – przed ukończeniem pełnoletności, w trakcie pobierania nauki w szkole lub na uczelni wyższej (do 25. roku życia) oraz w czasie trwania studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej.

Prawo do renty socjalnej przysługuje pełnoletnim i mieszkającym w Polsce wnioskodawcom, którzy posiadają orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy – niezależnie od tego, czy jest to niezdolność stała czy czasowa.

Istotnym wymogiem jest posiadanie ważnego orzeczenia lekarskiego, jakie potwierdzi stan zdrowia wnioskodawcy oraz jego całkowitą niezdolność do pracy. Bez tego dokumentu żaden wniosek o przyznanie renty nie zostanie rozpatrzony.

 

JAK OTRZYMAĆ RENTĘ?

W celu przyznania renty socjalnej osoba zainteresowana powinna złożyć odpowiedni wniosek wraz z kompletem niezbędnych dokumentów we właściwym Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Druki można także dostarczyć do ZUS-u listownie lub poprzez pełnomocnika, któremu wypiszemy pisemną zgodę.

W przypadku osób małoletnich, które niebawem skończą 18. rok życia, wniosek powinien złożyć przedstawiciel ustawowy zainteresowanego – czyli w większości przypadków rodzic, opiekun prawny lub faktyczny.

Jeśli zaistnieje taka potrzeba, w imieniu zainteresowanego wniosek złożyć może kierownik ośrodka pomocy społecznej, a jeśli stan zdrowia wnioskodawcy tego wymaga, lekarz orzecznik ZUS przebada go w miejscu jego zamieszkania.

 

WYMAGANE DOKUMENTY

Oprócz odpowiedniego wniosku o przyznanie renty socjalnej, którego druk znajdziemy nie tylko w miejscowym oddziale ZUS-u, lecz i na stronie internetowej Zakładu, niezbędne będzie okazanie kilku innych zaświadczeń.

Najważniejszym dokumentem, o którym trzeba pamiętać, jest orzeczenie zaświadczenie o stanie zdrowia i całkowitej niezdolność do pracy, jakie lekarz prowadzący leczenie powinien wystawić nie wcześniej niż miesiąc przed datą złożenia wniosku o rentę socjalną.

Do pozytywnego rozpatrzenia wniosku pomocna może okazać się także każda inna dokumentacja medyczna osoby zainteresowanej – o ile będzie ona miała znaczenie dla wydania orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy i przyznania renty.

Sztab rozpatrujący dany wniosek o przyznanie renty socjalnej może także poprosić o konkretne dokumenty wystawione przez pracodawcę osoby niepełnosprawnej: wywiad zawodowy, zaświadczenie o wysokości i rodzaju pracy i zaświadczenie o ewentualnym pobieraniu zasiłków lub świadczeń socjalnych.

W przypadku wnioskodawcy, który nie podejmował pracy zarobkowej, lecz pobierał naukę, konieczne będzie przedłożenie zaświadczenie ze szkoły lub uczelni, które potwierdzi okres kształcenia się.

W sytuacji, gdy osoba wnioskująca posiada gospodarstwo rolne, ZUS wymaga także przedłożenia właściwego zaświadczenia z urzędu gminy, które wskaże powierzchnię danych użytków rolnych w hektarach.

 

ILE WYNOSI RENTA SOCJALNA – 2019?

Każdego roku ZUS, KRUS oraz Zakład Emerytalno-Rentowy MSWiA przeprowadzają waloryzację wysokości świadczeń, jakie wypłacane będą uprawnionym do nich osobom. W związku z tym wraz z dniem 1 marca 2019 w życie wejdzie nowa stawka renty socjalnej, której wysokość powinna być zachowana aż do kolejnej waloryzacji, czyli do 1. marca 2020 roku. Do tego czasu, czyli do końca lutego 2019 roku, obowiązuje stawka w wysokości 1029,80 zł miesięcznie.

Zapowiedziana podwyżka na marzec 2019 roku wynosi 6,8% świadczenia. Oznacza to, że renta przyznawana po 1 marca 2019 roku wynosić będzie 1100,00 zł. Nowa stawka będzie więc wyższa od poprzedniej kwoty comiesięcznego świadczenia o 70,20 zł.

Choć podwyżka ta nie jest piorunująco wysoka i dla wielu niewystarczająca, rząd polski nie ma wpływu wysokość podwyżki świadczeń. Decydują o niej dwa wskaźniki: inflacja w gospodarstwach emeryckich (czyli podwyżki cen towarów najchętniej kupowanych przez emerytów) i równowartość 20% realnego wzrostu płac w roku poprzedzającym waloryzację.

 

RENTA SOCJALNA A PRACA

Pobieranie renty z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie wyklucza podejmowania przez świadczeniobiorcę pracy zarobkowej – jednak znacznie ogranicza tę możliwość. Wypłata renty zostanie bowiem zawieszona na każdy miesiąc, w którym odbiorca świadczenia osiągnie dochód w wysokości przekraczającej 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.

Renta socjalna rozliczana jest wraz z bieżąco z osiąganym przychodem świadczeniobiorcy. Do owych wyliczeń brane są pod uwagę zarobki osiągnięte na podstawie:

  1. pracy wykonywanej w ramach stosunku pracy, na podstawie umowy zlecenia, umowy agencyjnej oraz współpracy przy wykonywaniu jednej z tych umów;
  2. pracy nakładczej;
  3. pracy wykonywanej na podstawie umowy o dzieło, jeżeli oprócz tej umowy jesteś zgłoszony do ubezpieczenia społecznego w ramach innej umowy;
  4. prowadzenia pozarolniczej działalności, a także współpracy przy jej wykonywaniu;
  5. wykonywania pracy w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub spółdzielni kółek rolniczych;
  6. odpłatnego świadczenia pracy na podstawie skierowania do pracy w czasie kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania;
  7. pobierania stypendium sportowego;
  8. działalności artystycznej i twórczej;
  9. wykonywania umowy zlecenia przez uczniów szkół ponadpodstawowych i studentów, którzy nie ukończyli 26 lat życia;
  10. zasiłku chorobowego, macierzyńskiego i opiekuńczego oraz świadczenia rehabilitacyjnego i wyrównawczego, a także zasiłku wyrównawczego i dodatku wyrównawczego;
  11. przychodu  z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, opodatkowanych na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

  

Podsumowanie

Oceń:
1 Gwiazdka2 Gwiazdki3 Gwiazdki4 Gwiazdki5 Gwiazdek
Średnia: 5 / 5, łącznie 1 ocen
Komentarze (1)

czyli nie z mops tylko z zus….