zadluzenia.com
zamknij

Ryzyko kredytowe – co to jest?

Niemal wszystkie instytucje finansowe badają wiarygodność Konsumenta przed udzieleniem mu pożyczki. Jedynym z podstawowych sposobów weryfikacji jest określenie indywidualnego ryzyka kredytowego. Czym jest owe ryzyko i jakie są jego rodzaje?

Każda osoba ubiegająca się o pożyczkę musi liczyć się z lustracją własnej historii kredytowej w Biurze Informacji Kredytowej i innych rejestrach dłużników.

Wyniki tego badania bezpośrednio wpływają na określenie ryzyka kredytowego dla danego Kredytobiorcy.

Ryzyko kredytowe to nic innego, jak możliwość zaistnienia sytuacji, w której Kredytobiorca nie będzie mógł spłacić swojego zobowiązania finansowego, w całości lub części, zgodnie z ustalonym i zatwierdzonym wcześniej harmonogramem spłat.

Udzielenie kredytu Konsumentowi o wysokim ryzyku kredytowym może skutkować znacznym obciążeniem finansowym Kredytodawcy, a w konsekwencji do poniesienia przez niego straty, a nawet utraty płynności finansowej.



Ryzyko kredytowe jest określane nie tylko w przypadku pożyczek i kredytów, lecz także otwartych linii kredytowych, skupowanych wierzytelności, poręczeń i akredytyw.

Występowanie ryzyka kredytowego w obrębie działalności finansowej banków jest jej naturalną konsekwencją - każdy kolejny Konsument wnosi w życie banku pewne ryzyko finansowe. Jednak w przypadku każdego Kredytobiorcy ryzyko to będzie różne.

Nadrzędnym celem weryfikacji zdolności kredytowej przez banki jest właśnie ustalenie indywidualnego stopnia ryzyka finansowego dla konkretnego Kredytobiorcy. Im lepszy standard życia ekonomicznego Konsumenta, tym mniejsze będzie jego ryzyko kredytowe.




 

RODZAJE RYZYKA KREDYTOWEGO


Ekonomiści wyodrębnili kilkanaście różnych sposobów określania rodzajowości ryzyka kredytowego. Wybraliśmy kilka najważniejszych i najpowszechniej uznanych za najistotniejsze rodzajów ryzyka:

1. Ryzyko aktywne (czynne)
Ryzyko aktywne dotyczy strat finansowych banku, które wynikają z niespłacenia przez Kredytobiorcę płatności kredytowych, zawartych w umowie (odsetki, marża, prowizja).

Nad tego rodzaju ryzykiem nie da się sprawować pełnej kontroli. Kredytobiorca może bowiem nie wywiązać się z umowy z bardzo wielu powodów (np. utrata pracy, kosztowna w leczeniu choroba, sytuacja losowa).

Aktywne ryzyko kredytowe dotyczy również transakcji innych, niż udzielenie kredytu czy pożyczki - wszelakich poręczeń, gwarancji i akredytyw. 



 

2. Ryzyko pasywne (bierne)
Ryzyko pasywne oznacza zagrożenie wcześniejszego niż wynika to z umowy wycofania przez klienta depozytowanych środków finansowych.

Bank w przypadku ryzyka pasywnego pozostaje stroną bierną - wyłączną decyzyjność w sprawie depozytów mają bowiem ich właściciele.



3. Ryzyko indywidualne (pojedyncze)

Ryzyko indywidualne, jak sama nazwa skazuje, dotyczy indywidualnych, pojedynczych umów kredytowych.

Ten rodzaj ryzyka dotyczy sytuacji, gdy kredytobiorca w pełni nie spłaci kredytu lub uczyni to 
w późniejszym terminie.

Ryzyko indywidualne obejmuje także pojedyncze straty wynikające ze zmiany oceny wiarygodności kredytowej klienta oraz w przypadku ogłoszenia jego upadłości.

Przed tego rodzaju ryzykiem banki zabezpieczają się poprzez wykorzystanie różnorodnych metod oceny zdolności kredytowej.


 

4. Ryzyko portfelowe (łączne)
Ten rodzaj ryzyka, zwany portfelowym lub łącznym, wynika z zagregowanych ryzyk indywidualnych i obejmuje cały portfel kredytowy banku.

Ryzyko portfelowe określa się na podstawie takich elementów, jak wysokość poszczególnych kredytów, współzależność pomiędzy kredytami oraz możliwość ich łącznego niespłacania.

 


 

5. Ryzyko akceptowalne

Ryzyko to oznacza, że poziom zagrożenia strata finansową jest dla banku
akceptowalny

6. Ryzyko nieakceptowane

Ryzyko nieakceptowalne określane jest wtedy, gdy poziom zagrożenia strata finansową jest niemożliwy do zaakceptowania przez bank.



 

RYZYKO KREDYTOWE W BANKU I FIRMIE POŻYCZKOWEJ


Ryzyko kredytowe oceniane jest na podstawie innych kryteriów w bankach i w firmach pozabankowych.

Stopień restrykcyjności w przypadku banków jest znacznie wyższy.  Nic w tym dziwnego - banki umożliwiają wzięcie kredytu cy pożyczki na wiele lepszych warunkach niż parabanki.

Oprocentowanie takich kredytów często jest kilkukrotnie niższe niż w przypadku firm pozabankowych. A owa niska marża bywa często jedynym źródłem zarobku banku na udzieleniu pożyczki.

Gdyby więc banki obniżyły ‘restrykcyjność’ swojej oceny ryzyka kredytowego, a przez to zaczęły udzielać pożyczek wszystkim, którzy do nich przychodzą - groziłaby im szybka utrata przychodów, a w konsekwencji utrata wypłacalności.



Firmy pożyczkowe, czyli tzn. parabanki, działają natomiast zupełnie inaczej. Dysponują one wyłącznie kapitałem własnym i pożyczają pieniądze na własne ryzyko. Z tego powodu nie podlegają nadzorowi finansowemu.

OwE firmy pozabankowe ustalają dla swoich pożyczek wysokie marże. Kosztowne oprocentowanie ma je bronić przez ewentualnym niespłaceniem przez Klientów zobowiązań finansowych. A ponieważ firmy pożyczkowe uznają inne niż banki, mniej restrykcyjne kryteria określania ryzyka kredytowego, udzielają pożyczek praktycznie wszystkim.

Stąd właśnie wynika różnica w wysokości akceptowanego ryzyka kredytowego, a co za tym idzie - wysokość marży kredytu w przypadku banków i innych firm pozabankowych. 

 

Skomentuj artykuł
captcha
BRAK KOMENTARZY