Wielu rodziców, na których ciąży obowiązek alimentacji na rzecz swego dziecka, zachodzi w głowę, jak długo mają oni płacić wskazane świadczenia alimentacyjne. Czy pełnoletniość jest wiążącą granicą? 

Autor: Halszka Gronek
Dodano: 05.09.2018
Udostępnij:

Nadrzędnym obowiązkiem każdego rodzica jest dbanie o potrzeby swej pociechy i dostarczanie jej wszelkich niezbędnych narzędzi oraz środków pieniężnych do tego, by mogło się prawidłowo rozwijać, kształcić i edukować.
 

Powinność ta nie tyczy się jedynie tego rodzica, pod którego dachem dziecko żyje i jest wychowywane, lecz także tego, którego relacja z potomkiem ogranicza się jedynie do comiesięcznego przesyłania alimentów. 
 

Warto jednak wiedzieć, że rodzice nie mają obowiązku już do końca życia finansować potrzeb i zachcianek swych potomków. Jaki jest więc moment graniczny opłacania alimentów przewidywany przez polskie prawo?
 

Próg dorosłości
Przesłanką do podtrzymywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz dziecka jest niemożność jego samodzielnego utrzymania się. Oznacza to, że rodzice muszą płacić alimenty na swe dzieci do chwili, w której w pełni się one usamodzielnią i będą w stanie samemu się utrzymać i zapewnić sobie wystarczające warunki do życia.
 

Dla wielu rodziców momentem takim wydaje się chwila przekroczenia przez potomka granicy metrykalnej dorosłości. Myślą oni, że skoro dziecko ukończyło 18 lat, może już samo na siebie zarabiać i nie żądać alimentów od swych rodzicieli.

Nie do końca jest to jednak prawdą. Osoba, które dopiero co ukończyła 18. rok życia, mało kiedy jest w stanie zapewnić sobie dach nad głową i odpowiednie warunki do utrzymania. Wynika to nie tylko z faktu braku zatrudnienia, lecz i braku odpowiedniego doświadczenia lub wykształcenia do tego, by owe zatrudnienie znaleźć i się go podjąć. 
 

Kiedy trzeba płacić?
Rodzice zobowiązani są do opłacania świadczeń alimentacyjnych wtedy, gdy dziecko pobiera naukę w celu późniejszego zdobycia zawodu i zatrudnienia. Przepis ten nie dotyczy jedynie i okresu pobierania nauki w szkole podstawowej lub ponadpodstawowej, lecz także i na uczelniach wyższych i innych ośrodkach edukacyjnych dla osób pełnoletnich.

Co istotne, rodzice nie mają prawa żądać od dziecka, by zamiast podejmowania wykształcenia – podjęło się pracy zarobkowej, zwalniając tym samym swych rodzicieli z obowiązku płacenia alimentów. 
 

Sąd, który orzeka w sprawie przyznania świadczenia alimentacyjnego na rzecz pełnoletniej osoby, dokładnie bada, czy dziecko rzeczywiście chce podjąć naukę i czy jego zdolność osobiste pozwolą ją sukcesywnie kontynuować. Jeśli sąd przyzna dorosłemu dziecku alimenty, a potomek nie będzie osiągał pozytywnych wyników podczas studiów, świadczenie może zostać mu odebrane. 
 

Choroba i niepełnosprawność

Rodzice zobowiązani są także do płacenia alimentów na dziecko, które z powodu ciężkiej lub nieuleczalnej choroby, a także niepełnosprawności umysłowej bądź fizycznej nie jest w stanie samodzielnie utrzymać się i zapewnić sobie odpowiednich warunków do życia. 
 

W takiej sytuacji sąd będzie musiał wziąć pod uwagę stopień orzeczonej niepełnosprawności oraz inne istotne dla sprawy orzeczenia lekarskie potwierdzające stopień dolegliwości i choroby niepełnosprawnego dziecka. 
 

Jeśli potomek nie będzie mógł podjąć się pracy zarobkowej ze względu na swój stan zdrowia, sąd będzie mógł nawet dożywotnio zasądzić alimenty na jego rzecz. 
 

Zwolnienie z obowiązku alimentacyjnego
Istnieją jednak sytuacje, w jakich polskie prawo przewiduje zwolnienie rodzica z opłacania alimentów na rzecz potomka. Jednym z tych przypadków jest podjęcie przez dziecko pracy zarobkowej, z której dochody pozwolą na mu się samodzielnie utrzymać – niezależnie od pobierania przez nie nauki na uczelni wyższej. 
 

Na zwolnienie z obowiązku opłacania świadczeń alimentacyjnych mogą liczyć także Ci rodzice, których dzieci dysponują odpowiednio wysokim majątkiem – np. wygraną lub otrzymanym spadkiem, oraz ci, których pociechy nie odnoszą należytych sukcesów na uczelni wyższej – powtarzają lata nauki lub nieustannie zmieniają kierunki studiów.
 

Przesłanką do anulowania obowiązku alimentacyjnego jest także fakt zawarcia związku małżeńskiego przez potomka, na którego wypłacane było świadczenie. Jeśli współmałżonek lub współmałżonka dziecka dysponuje odpowiednim majątkiem, a para nie zawarła rozdzielności majątkowej, sąd ma prawo zwolnić rodziców z konieczności opłacania alimentów.

Komentarze