Czy operator komórkowy sprawdza BIK lub BIG?

Zdawać by się mogło, że w dzisiejszych czasach wszyscy korzystają z telefonu komórkowego – niezależnie od wieku, zajmowanego stanowiska i pozycji społecznej. Korzystanie z komórki stało się na tyle powszechne, że badacze zaczęli nawet zastanawiać się, czy nasze społeczeństwo nie wpadło z kolejny cywilizacyjny nałóg (nomofobię). 

Jednak samo posiadanie urządzenia komórkowego nie pozwala na skorzystanie z tego, co najważniejsze – z możliwości komunikowania się, nawiązywania połączeń i błyskawicznego przekazywania informacji tekstowych. By móc skorzystać z tych funkcji, konieczne jest wykupienie usług operatora sieci komórkowej. 

To właśnie dzięki dostawcy sieci komórkowej posiadacze telefonów mają możliwość wykonywania połączeń i wysyłania SMS-ów. Jednak czy każdy może liczyć na dostęp do usług operatora? Czy abonament mogą wykupić dłużnicy? A jeśli tak, w jaki sposób ich zdolność do płacenia za usługi jest weryfikowana? Poprzez BIK, a może poprzez BIG?

To oczywiste, że nie każdy może liczyć na współpracę z dostawcą sieci komórkowej. O ile telefon „na kartę” dostępny jest niemal dla każdego (bo gdy wykorzystasz przedpłacone pieniądze, po prostu nie będziesz mógł więcej dzwonić), o tyle z długoczasowym abonamentem nie jest tak łatwo.

Gdyby operatorzy sieci komórkowych przyznawali abonament każdemu wnioskodawcy, prawdopodobnie staliby się niewypłacalni już po kilku pierwszych miesiącach istnienia na rynku. Liczba nierzetelnych i nieterminowych klientów przeraża. A wizja walki o spłatę należności z każdym z nich z osobna zniechęca do prowadzenia jakiegokolwiek biznesu. 

Dlatego właśnie wszyscy operatorzy komórkowi stosują metody weryfikacji wiarygodności konsumenckiej swych wnioskodawców. Zanim przyznają klientowi abonament, poproszą o jego numer dowodu i upewnią się, czy nie figuruje on na czarnych listach dłużników. W jakich bazach danych sprawdzani są klienci operatorów – o tym w kolejnych akapitach tekstu. 

Operatorzy sieci komórkowych mają możliwość sprawdzenia obecności swego klienta na jednej z czarnych list dłużników. By tak się stało, muszą oni jednak otrzymać zgodę zainteresowanego wnioskodawcy. Tak stanowią bowiem przepisy Ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 roku o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych. 

Czarne listy dłużników to potocznie stosowane określenie dla baz danych działających przy polskich biurach informacji gospodarczej (BIG InfoMonitor, Krajowy Rejestr Długów oraz ERIF BIG). Dane gromadzone na czarnych listach są jedynie negatywne – trafiają tam wszystkie te osoby, które nie spłacają terminowo swoich zobowiązań.

Operatorzy sieci komórkowej mają możliwość sprawdzenia w polskich BIG-ach, czy ich przyszły klient nie posiada statusu dłużnika. Nie ma jednak powodu, by sprawdzali oni informacje kredytowe swoich konsumentów – ocenę zdolności i punktowy scoring. A takie właśnie dane znajdują się w Biurze Informacji Kredytowej (BIK), które często – choć mylnie – utożsamiane jest z BIG-iem.