Państwo polskie ma obowiązek wspierania swych obywateli i zapewniania obywatelom należytego bezpieczeństwa. Jednym ze sposobów wypełniania tego obowiązku jest wypłacanie zasiłku pielęgnacyjnego, który pomóc ma w sprawowaniu opieki nad niepełnosprawnymi osobami.

Autor: Halszka Gronek
Dodano: 12.12.2018
Udostępnij:

Spis treści

1. Zasiłek pielęgnacyjny – co to jest?
2. Kto może otrzymać zasiłek pielęgnacyjny?
3. Jak otrzymać zasiłek pielęgnacyjny?
4. Wysokość zasiłku pielęgnacyjnego w 2019.
5. Wymagane dokumenty.

 

ZASIŁEK PIELĘGNACYJNY – CO TO JEST?

Zasiłek pielęgnacyjny to jedno ze świadczeń rodzinnych, jakie wypłacane są w Polsce od lat. Owe pieniężne przywileje te to najlepszy przykład prowadzenia w naszym kraju polityki socjalnej i prorodzinnej. Dzięki zasiłkowi pielęgnacyjnemu wiele polskich rodzin na możliwość godnego życia i przysłowiowego wiązania końca z końcem.

Celem wypłacania przez państwo zasiłku pielęgnacyjnego jest choć częściowe pokrycie wydatków, jakie wynikają z konieczności zapewnienia osobie niepełnosprawnej należytej opieki i pomocy w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.  Świadczenie to jest więc formą comiesięcznej pomocy materialnej, jaka udzielana jest opiekunom  niepełnosprawnych w związku z ich stanem zdrowia.

Często zdarza się słyszeć, jak przeciętni użytkownicy języka mylą zasiłek pielęgnacyjny ze świadczeniem pielęgnacyjnym. W rzeczywistości jednak obie te formy pomocy – choć dedykowane opiekunom osób niepełnosprawnych – znacząco się różnią od siebie. Zasiłek to forma dodatkowej wypłaty, dodatku dedykowanego potrzebującym niepełnosprawnym. Natomiast świadczenie pielęgnacyjne zastępuje pełną wypłatę opiekuna – w związku koniecznością zrezygnowania przez niego z pracy celem opieki nad niepełnosprawnym krewnym.

 

KTO MOŻE OTRZYMAĆ ZASIŁEK PIELĘGNACYJNY?

Do otrzymania zasiłku pielęgnacyjnego kwalifikują się przede wszystkim niepełnosprawne dzieci (do 16. roku życia), które posiadają ważne orzeczenie o niepełnosprawności, a także – seniorzy powyżej 75 roku życia. Pieniądze czasami (choć nie w przypadku na przykład seniorów) zostają wypłacane opiekunom inwalidów, by ci mogli z większym komfortem nabywać niezbędne leki i sprzęty, jakie konieczne są do prowadzenia rehabilitacji i leczenia niepełnosprawnego.

Co więcej, na pomoc pieniężną liczyć mogą także opiekunowie osób w wieku powyżej 16 r.ż. Ważne, by posiadały orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności albo zaświadczenie odpowiedniego zakładu ubezpieczeń (ZUS lub KRUS) o zaliczeniu płatnika do I grupy inwalidzkiej. Uwzględniane są orzeczenia całkowitej niezdolność do pracy i samodzielnej egzystencji.

Dodatkowo zasiłek przyznawany jest także osobom powyżej 16 roku życia, które posiadają orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności lub odpowiednie orzeczenie zakładu ubezpieczeń zaliczające płatnika do II grupy inwalidzkiej. W takim wypadku jednak istnieje kolejny warunek do uwzględnienia wniosku o zasiłek: niepełnosprawność musiała powstać przed ukończeniem przez inwalidę 21 roku życia.

 

JAK OTRZYMAĆ ZASIŁEK PIELĘGNACYJNY?

Aby otrzymać zasiłek pielęgnacyjny, należy przede wszystkim zebrać wszystkie wymagane dokumenty i wypełnić odpowiedni wniosek. Wzór wniosku znajduje się na stronach internetowych ośrodków pomocy społecznej, lecz można go otrzymać także stacjonarnie – w tychże urzędach.

Wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego można składać przez cały rok, nie tylko na jego początku. Formularz zgłaszający wraz z kompletem niezbędnych dokumentów i załącznikami należy dostarczyć do odpowiedniego punktu. Zwykle działy zajmujące się wypłacaniem świadczeń społecznych znajdują się w urzędzie miasta lub gminy (zgodnie z miejscem zamieszkania osoby uprawnionej). Czasami jednak po zasiłek trzeba udać się do lokalnego ośrodka pomocy społecznej. Wszystko to zależy od danego miejsca i tamtejszych ustaleń wewnętrznych.

Warto także dodać, iż prawo do zasiłku pielęgnacyjnego przyznawane jest zwykle na czas ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub o konkretnym stopniu niepełnosprawności. Jeśli orzeczenie zostało wydane stale (bez terminu upływu), zasiłek będzie wypłacany na czas nieokreślony. Podobnie z resztą w przypadku seniorów powyżej 75 roku życia. Oni także nie mogą liczyć na wypłatę zasiłku pielęgnacyjnego bez daty końcowej.

     

WYSOKOŚĆ ZASIŁKU PIELĘGNACYJNEGO W 2019

Po raz pierwszy od 12 lat polski rząd postanowił podwyższyć kwotę zasiłku pielęgnacyjnego, jaki wypłacany jest na rzecz niepełnosprawnych i seniorów. Owa podwyżka zasiłku odbywa się dwuetapowo, począwszy do końca 2018 roku. W pierwszym etapie liczonym od dnia 1. listopada 2018 roku zasiłek pielęgnacyjny wzrosło z 153 złotych do kwoty 184,42 zł. W kolejnym etapie, czyli od 1. listopada 2019 roku,  zasiłek ten będzie wynosił 215,84 zł miesięcznie.

Podniesienie stawek zasiłku pielęgnacyjnego świadczy nie tylko o coraz lepszej kondycji polskiej gospodarki czy o wolnych kwotach w budżecie państwa. Podwyżki są raczej efektem coraz głośniej i huczniej poruszanej tematyki osób niepełnosprawnych i tych w wieku dojrzałym. Świadomość społeczna (w tym także i polityczna) zwiększyła się w wyniku coraz częstszych rozmów, protestów, a nawet – okupacji sejmowych opiekunów osób niepełnosprawnych. Skutkiem tychże wydarzeń było także powołanie nowej daniny solidarnościowej dla najbogatszych.

 

WYMAGANE DOKUMENTY

Przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego następuje na podstawie odpowiednio wypełnionego wniosku o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego. Wzór wniosku znajduje się na stronach internetowych ośrodków pomocy społecznej, lecz można go otrzymać także stacjonarnie – w tychże urzędach. Oczywiście sam wniosek nie wystarczy do uzyskania pomocy finansowej z państwowej kieszeni. Do tegoż formularza należy więc dołączyć kilka niezbędnych dokumentów i zaświadczeń. Są to przede wszystkim:

  1. dokument potwierdzający tożsamość osoby ubiegającej się o przyznanie zasiłku (a więc zwykle dokument tożsamości osoby niepełnosprawnej);
  2. orzeczenie o niepełnosprawności wraz ze wskazaniem jej stopnia lub numerycznie określonej grupy inwalidzkiej;
  3. w przypadku dzieci poniżej 16. roku życia – skrócony odpis aktu urodzenia dziecka.

Warto także pamiętać o tym, iż w przypadku wniosku składanego w imieniu trzeciej osoby pełnoletniej, należy przedłożyć upoważnienie tejże osoby do złożenia wniosku. Sytuacja ulega zmianie, gdy osoba składająca jest opiekunem prawnym niepełnosprawnego, w imieniu której składa wniosek. Wówczas nie musi ona oczywiście przedstawiać upoważnienia do złożenia wniosku.

Oceń:
1 Gwiazdka2 Gwiazdki3 Gwiazdki4 Gwiazdki5 Gwiazdek
Średnia: 5 / 5, łącznie 1 ocen
Komentarze (0)

wpierajmy sie nawzajem! z Bogiem!