Czy poręczyciel może mieć kredyt?

Przepisy prawa bankowego nie wskazują jednoznacznie, kto może zostać poręczycielem, a kto nie. Właściwie możliwość taką posiada każdy pełnoletni wnioskodawca, który wykaże przed bankiem odpowiednio wysoką zdolność kredytową. Oczywiście oprócz odpowiednich zarobków i niewielkich zobowiązań, istotna jest także pozytywna wiarygodność kredytowa. Przyszły poręczyciel powinien posiadać czystą historię kredytową, stabilne zatrudnienie i nienaganną opinię jako klienta banku. Lecz co, gdy nasz przyszły poręczyciel posiada kredyt? Cóż, w tej sytuacji nie ma jednoznacznej odpowiedzi. By kredytobiorca mógł podżyrować cudzy kredyt, tak samo, jak i w innych przypadkach, musi mieć odpowiednią zdolność i wiarygodność konsumencką. Co to oznacza? – O tym w dalszej części artykułu.

Analiza bankowa żyranta, który zgłosił się do poręczenia danego kredytu, przeprowadzana jest równie skrupulatnie, co w przypadku właściwego Kredytobiorcy. Bank z pewnością sprawdzi więc zarobki Żyranta, jego historię kredytową, obecność na „czarnych listach dłużników” oraz ocenę punktową BIK-u. Właściwie zostanie on poddany wszystkim etapom weryfikacji bankowej. Jeśli więc ubiegający się o status poręczyciela uważa, że jego długi lub posiadane kredyty nie przekreślą jego kandydatury, może być on w sporym błędzie. Dla banku ryzyko finansowe związane z nierzetelnym konsumentem-poręczycielem jest zbyt duże do przyjęcia. Bank z pewnością odkryje każde zobowiązanie, jakie ma na swym karku przyszły poręczyciel. Decyzja, czy w takiej sytuacji kredyt zostanie udzielony, zależy od indywidualnej oceny ryzyka. Jeśli analitycy bankowi ocenią, iż osiągane przez poręczyciela dochody są wystarczające, by pokryć i spłatę już posiadanego zobowiązania, i ewentualne obowiązki pieniężne żyrowania, bez problemu przyznają oni kredyt.

To, czy bank udzieli poręczenia aktywnemu kredytobiorcy, zależy od konkretnych wyliczeń analityków bankowych i indywidualnej oceny ryzyka kredytowego. W końcu żaden bank nie da „zielonego światła” kredytobiorcy, który w roli poręczyciela stanowić będzie zagrożenie dla płynności finansowej swego kredytodawcy. Niskie ryzyko inwestycji to podstawa. Bank zezwoli na poręczenie kredytu przez aktywnego kredytobiorcę tylko wtedy, gdy będzie miał on odpowiednią zdolność oraz wiarygodność kredytową. Co to oznacza? Zdolnością kredytową określa się możliwości finansowe danej osoby wnioskujące o przyznanie statusu poręczyciela. Im większe zarobki i im mniejsze zobowiązania (w przypadku kredytobiorcy – obecna kwota zadłużenia), tym lepsza ocena zdolności kredytowej.

Warto jednak pamiętać, iż ocena wiarygodności konsumenckiej to równie istotny wskaźnik analityczny. Przyszły poręczyciel, niezależnie od wysokości osiąganych dochodów, nie powinien mieć żadnych wpisów na czarne listy dłużników. Jeśli jego historia kredytowa była zła (dopuszczał się opóźnień w spłacie), istnieje spora szansa, że bank odmówi mu statusu żyranta.

Posiadanie aktywnego kredytu z góry nie przekreśla szansy na żyrowanie kolejnego zobowiązania. Warto jednak pamiętać, że bank udzieli statusu poręczyciela tylko  wtedy,  gdy oceni, że ryzyko owej finalizacji będzie niskie. Bank pozwoli na poręczenie zobowiązania przez aktywnego kredytobiorcę, jeśli będzie go po prostu na to stać. Musi on wykazać więc odpowiednie zarobki, które pozwolą zarówno na spłacanie bieżącego zadłużenia, jak i na ewentualną spłatę poręczanego kredytu. Równie ważna jest także ilość i wartość zobowiązań. Jeśli mamy na karku trzy czy cztery kredyty, o każdy kolejny będzie znacznie trudniej – nawet przy wystarczających zarobkach. Sytuacja wyglądać może podobnie w przypadku innych zobowiązań (opłacania alimentów czy utrzymywania dzieci i partnera). Ponadto bank sprawdzi także naszą historię kredytową i wiarygodność konsumencką. Jeśli w przeszłości mieliśmy problemy w terminowej spłacie zobowiązań lub posiadamy niestabilne (w oczach banku) zatrudnienie (np. umowa „śmieciowa” lub praca w podupadającej branży), możemy nie dostać pozwolenia na żyrowanie.

O czym jeszcze pamiętać?

Ważne jest to, by potencjalny poręczyciel posiadał stałe źródło dochodu. Stabilność zatrudnienia i wysokości osiąganych przychodów jest kluczową składową wyliczania zdolności kredytowej przyszłego gwaranta. Warto więc zawczasu postarać się o lepszą formę zatrudnienia (np. umowę o pracę lub przejście z ryczałtu na ogólne zasady opodatkowania). Równie istotna jest także sytuacja rodzinna żyranta oraz jego wiek (z reguły maksymalnym wiekiem poręczyciela jest 65 rok życia, a minimalnym – 18 r.ż.). Im więcej mamy zobowiązań rodzinnych (dzieci na utrzymaniu, nieaktywny zawodowo partner lub partnerka, obowiązek alimentacyjny), tym ciężej będzie o poręczenie. Co ciekawe, w praktyce bankowej poręczyciele zostaje najczęściej jedno z rodziców Kredytobiorcy, dalszy majętny członek jego rodziny lub przyjaciel. Nic w tym jednak dziwnego – przyjęcie propozycji żyrowania cudzej pożyczki to wyraz największego zaufania do kredytobiorcy.

Źródło:

https://www.gov.pl/web/finanse/poreczenia-i-gwarancje